Таццяна КАЗЫРА: «На Дзень нараджэння амерыканскія бацькі перадалі мне падарункі…»

"Унучка пакуль не ходзiць у амерыканскую школу, бо ў яе няма афiцыйнага статусу, — расказвала "Народнай Волі" пасля ад'езду Таццяны ў Амерыку яе бабуля Надзея Пятроўна. — Але дадому пастаянна прыходзяць рэпетытары, якiя займаюцца з унучкай. Даслала дыск са сваiмi песнямi — запiсалi там разам з Эшлi. З англiйскiм у Танi ўсё цудоўна, нават з канцэртамi выступае. А ўвогуле, яна i ў Барысаве ў школе аўтарытэтам карысталася. Калi патрэбна было на спаборнiцтвах выступiць цi ў мастацкай самадзейнасцi паўдзельнiчаць — без праблем. Займалася баскетболам, ведаю, што ў Амерыцы на гiмнастыку ходзiць. Усё цудоўна… Адзiнае, чаго ўнучка баiцца, — каб не адправiлi назад, у Беларусь. Але я не шкадую, што Таня зрабiла такi выбар. Таму што ў Беларусi ў яе не было б будучынi. Што ёй бацькi-алкаголiкi дапамаглi б у жыццi? Бацька вунь за сценкай жыве, дык за ўвесь гэты час нават не пацiкавiўся, як яго дачка. За гарэлкай няма часу. Мацi адразу ж пасля нараджэння Таню кiнула, так што з двухмесячнага ўзросту я яе i гадавала. Яна, дарэчы, мяне заўсёды мамай называла i нiколi — бабуляй. А сваю сапраўдную мацi, калi бачыла, называла проста цёткай Светай... Сёння барысаўскiя настаўнiкi кажуць, што калi Таню вернуць дадому, то ў школу яе ўжо нiхто не возьме".

Да апошняга моманту нiхто i падумаць не мог, што Таня вырашыць вярнуцца дадому. Але яна вярнулася, ужо закончыла школу…

— Напачатку вельмі цяжка было даганяць аднакласнікаў па школьнай праграме, бо я ж вельмі шмат прапусціла, — распавядае сёння Таццяна. — Але дапамагалі сяброўкі, сястра…

— Падтрымліваеце сувязь са сваёй амерыканскай сям'ёй?

— Пастаянна. Мама Дэбора піша (я яе па-ранейшаму называю мамай), сястра Эшлі… Ужо, здаецца, не крыўдзяцца. Перад Новым годам прыслалі мне падарунак на Дзень нараджэння праз сваіх амерыканскіх знаёмых, якія прыязджалі ў Беларусь. Падарылі залаты ланцужок і завушніцы. Сумую па іх ды і яны, напэўна, па мне таксама.

— Як склаўся ваш лёс пасля вяртання ў Беларусь?

— У мінулым годзе закончыла школу, зараз вучуся ў Барысаўскім дзяржаўным каледжы на прадаўца. Жыццё працягваецца. А з маёй амерыканскай сям'ёй, можа, калі і сустрэнемся, хто ведае?