Ці зменіцца палітыка АГП?

  “Партыі неабходна глыбокая рэформа. Гэтая рэформа павінна заключацца як у праявах пры працы з выбаршчыкамі, так і ў працы з партыйнымі кадрамі.

Неабходна болей гаварыць аб праблемах цэн, камунальных плацяжоў, заработных плат, пенсій, падаткаў і іншых рэчаў, якія хвалююць беларускага абывацеля. Менавіта канкрэтныя праблемы павінны заняць цэнтральнае месца ў выбарчых праграмах партыйных кандыдатаў”.

Гэтая заява ўзварухнула партыйны актыў. Не сакрэт, што менавіта мінская абласная арганізацыя Аб’яднанай грамадзянскай партыі з’яўляецца найбольш масавай і жыццяздольнай і таму “бунт на караблі” мог прывесці да самых нечаканых вынікаў партыйнага з’езда, правядзенне якога запланавана на 21 сакавіка... Эксперты ўжо выказвалі думку, што ў АГП можа паўтарыцца сцэнар з’езда Партыі БНФ.

Аднак падобна на тое, што чакаць у бліжэйшы час змены кіруючай вярхушкі ў АГП не выпадае. Па меншай меры пра гэта заявіў у размове з карэспандэнтам “Народнай Волі” адзін з падпісантаў заявы аб неабходнасці рэфармавання АГП Сяргей БАЛЫКІН: “Я — шараговы сябра АГП, далёкі ад палітычных тусовак, не думаю, што кіраўніцтва партыі будзе зменена. Па-першае, альтэрнатывы дзеючаму кіраўніцтву на сённяшні дзень няма.  Па-другое, пасада старшыні партыі — вельмі адказны пост, знаходжанне на якім не нясе ніякіх палітычных і матэрыяльных выгод”.

Што тычыцца зместу “рэфарматарскай” заявы, Сяргей Балыкін патлумачыў: “Сапраўды, час для рэформ і карэкціроўкі дзеянняў АГП наспеў. Партыйная праграма, асабліва для кандыдатаў, якія будуць ісці на мясцовыя выбары, павінна быць скарэкціравана, яна павінна мець большы сацыяльны кірунак. З людзьмі трэба гаварыць аб тым, што хвалюе канкрэтна іх. Пра заробкі, пенсіі, падаткі, сацыяльнае забеспячэнне. Гэта робіцца, але ў недастатковай ступені.

Таму партыя павінна прыцягваць у свае шэрагі эканамістаў, юрыстаў з рэгіёнаў. У кожным рэгіёне Беларусі — свае праблемы. Рэгіянальныя актывісты павінны валодаць праблемамі, якія хвалююць выбаршчыкаў, дзяліцца бачаннем вырашэння праблем. Гэта дазволіць завалодаць розумамі выбаршчыкаў. Хаця б розумамі, бо з тым, як праводзяцца ў Беларусі выбары, знаёмы многія.

Праблема беларускай апазіцыі ў тым, што яна варыцца ў тых праблемах, якія хвалююць яе саму. Так, пра адсутнасць правоў чалавека, пра змены ў выбарчае заканадаўства, пра палітзняволеных гаварыць трэба. Тое ж адстойванне правоў чалавека — гэта першы і галоўны інструмент для дабрабыту лю-

дзей. Але з тым, каб дабрабыт людзей павысіўся, трэба ведаць пра іх бягучыя праблемы. А лю-

дзей, паўтаруся, хвалюе памер заробкаў і пенсій, падаткі... Таму палітыка АГП, на мой погляд, павінна стаць больш сацыяльна-скіраванай. Пра ўсё гэта я і збіраюся гаварыць на бліжэйшым партыйным з’ездзе”.