Амаль кожны трэці медык звальняецца пасля адпрацоўкі па абавязковым размеркаванні

Пасля такіх заяў Жарко ўзгадалася выніковая калегія Міністэрства аховы здароўя, якая адбылася ў лютым гэтага года. Там танальнасць выступаючых чыноўнікаў ад медыцыны была іншай, мінорнай. Так, напрыклад, прагучала, што ў 2009 годзе ва ўчастковыя бальнiцы Беларусі размеркавалі ўдвая больш выпускнiкоў, чым у папярэднiм, 2008-м, аднак укамплектаванасць урачамі-тэрапеўтамі і ўчастковымі педыятрамі лепшай не стала. Больш за тое, каэфiцыент сумяшчальнiцтва медыкаў у мінулым годзе вырас i складае зараз 1,41 стаўкi. Для параўнання: у 2008 годзе ён дасягаў 1,39 стаўкі. Старшыня Рэспублiканскага камiтэта Беларускага прафсаюза работнiкаў аховы здароўя Алена Бельская назвала тады як мінімум дзве галоўныя прычыны такой з’явы — заробкі і адток кадраў. Толькі ўявіце: каля 40 працэнтаў маладых урачоў сыходзяць з медыцыны альбо шукаюць працу за межамі Беларусі.

— Летась сярэднемесячная заработная плата работнiкаў аховы здароўя была 772,8 тысячы рублёў, або 276 долараў ЗША, што складае 71,1 працэнта ад сярэднiх заробкаў у прамысловасцi, — паведамiла Алена Бельская. — Пры гэтым упершыню за апошнiя дзесяць гадоў рэальная заработная плата знiзiлася на 3,1 працэнта, хоць увогуле па народнай гаспадарцы знiжэнне склала 0,4 працэнта. І толькi летась у Мiнску быў адзначаны рост рэальных заробкаў работнiкаў аховы здароўя на 1,4 працэнта, што з’яўляецца сведчаннем увагi да нашай галiны з боку сталiчных улад. У сярэднiм 30 працэнтаў маладых спецыялiстаў звальняюцца пасля абавязковага тэрмiну адпрацоўкi. Па звестках анкетавання, з агульнай колькасцi тых, хто звольнiўся летась, 50 працэнтаў планавалi працаўладкавацца ў дзяржаўныя арганiзацыi, 10 працэнтаў — у прыватныя, 37,7 працэнта не паведамiлi пра свае планы, а 2,3 працэнта агучылi свой намер паехаць працаваць за межы Беларусi. Апошнiя лiчбы асаблiва насцярожваюць, улiчваючы сусветныя тэндэнцыi працоўнай мiграцыi медыцынскiх работнiкаў. У iнтэрнеце ўжо сёння можна знайсцi мноства падобных прапаноў з Польшчы, Чэхii, Iспанii i iншых краiн.

Якія ж змены адбыліся ў медыцынскай галіне за два месяцы, што дазволілі міністру аховы здароўя ўпэўнена сцвярджаць, што ў 2010 годзе “не будзе ўжо ніводнай участковай бальніцы альбо амбулаторыі без урача”?