УРАЖАННІ
Знаёмства з Вільняй
Спадчына вякоў
Экскурсанты заўважаюць: у сучасным Вільнюсе вельмі шануюць і берагуць гістарычную архітэктурную спадчыну. Стары горад не знеслі, а рэстаўрыравалі, аднавілі — і цяпер экскурсанты тысячамі ходзяць па вузкіх вулачках, захапляюцца прыгажосцю, створанай шмат гадоў таму.
Вось праходзім побач з невялічкім базарам.
Большасць гандляроў размаўляюць па-руску, і наогул людзі сталага ўзросту разумеюць і беларускую, і расійскую мовы, а вось маладое пакаленне з ахвотай адкажа на пытанне не толькі па-літоўску, але і па-англійску.
Зусім недалёка адсюль — славутая Вострая Брама.
Вострая Брама — адзін з найважнейшых помнікаў гісторыі і архітэктуры Вільні. Ён уяўляе сабою адзіную браму гарадской сцяны, якая захавалася з XVI ст., і капліцу з цудадзейным абразам Маці Божай Вастрабрамскай, Маці Міласэрнасці, якую лічаць святой як каталікі, так і праваслаўныя, беларусы, палякі і літоўцы.
Я таксама паднялася да цудатворнай іконы і папрасіла Божую маці аб міласэрнасці.
Над аркай брамы дабудаваны фасад з пяццю амбразурамі ў стылі рэнесансу з выявай герба "Пагоня". Прычым гэты герб менавіта беларускі, бо хвост каня апушчаны ўніз, а на літоўскім "Віцісе" — узняты дагары.
Фрэска з выявай Маці Божай
Цудатворны абраз Маці Божай Вастрабрамскай належыць да рэдкага тыпу выявы Багародзіцы без немаўляці ў руках і лічыцца адной з галоўных хрысціянскіх святынь. Па тэхніцы грунтоўкі і складзе фарбаў вызначана, што вобраз створаны ў другой палове XVI стагоддзя, верагодна, італьянскім мастаком.
Капліца злучана збудаванай у 1830—1840 гг. двухпавярховай крытай галерэяй з касцёлам Св.Тэрэзы і аздоблена надпісам на латыні "Mater misericordiae sub tuum praesidium confugimus" ("Маці міласэрная, да тваёй абароны прыбягаю"). Тут добра бачны ўваход у галерэю. Калі пасля гэтых дзвярэй павярнуць направа, то патрапіш у капліцу, калі налева — то ў касцёл.
Касцёл Святой Тэрэзы — дзеючы помнік архітэктуры ранняга барока
Невялікі драўляны храм кляштара кармелітаў, якія прыбылі з польскага Любліна, збудаваны ў 1627 годзе намаганнямі віленскага бургамістра Ігната Дубовіча. Неўзабаве на месцы драўлянай царквы ў 1633—1650 гг. (па іншых звестках, у 1635—1650 гг.) на сродкі віцэ-канцлера Вялікага Княства Літоўскага Стэфана Хрыстафора Паца быў пабудаваны каменны касцёл базілікальнага тыпу. У 1652 г. (па іншых звестках, у 1654 г.) касцёл быў асвячоны ў імя Св.Тэрэзы.
Касцёл шмат разоў гарэў. Пры аднаўленчых работах быў збудаваны арачны звод і ўзведзена званіца. Галоўны фасад касцёла пабудаваны з выкарыстаннем дарагіх будаўнічых матэрыялаў — прывезенага са Швецыі пясчаніку, граніту, чорнага, чырвонага і белага мармуру.
Кафедральны касцёл Святых Станіслава і Уладзіслава
Самы значны храм Вялікага Княства Літоўскага быў закладзены як гатычны яшчэ Ягайлам і Вітаўтам у 1387 годзе. Пазней перабудоўваўся ў стылях рэнесансу, барока, віленскага барока і класіцызму. У такім выглядзе і захаваўся да нашага часу.
Свята-Духаўскі мужчынскі манастыр
Віленскі Свята-Духаўскі мужчынскі манастыр фарміраваўся на рубяжы XVI—XVII стагоддзяў. Пасля заключэння Берасцейскай Уніі ў 1596 годзе існуючы раней праваслаўны Віленскі Свята-Троіцкі мужчынскі манастыр апынуўся пад уладай уніятаў-базыльян.
Фота аўтара.
Мінск—Вільнюс—Мінск.
Поўны фотарэпартаж глядзіце тут.





галоўнае онлайн:


Навіны
абмеркаванне